“Ik heb geleerd om eerlijk te zijn. Dát is de sleutel voor míjn herstel.”

Mark (36) geboren in Heerlen, is nu 5 jaar en 8 maanden clean van alcohol en drugs. Vandaag de dag is hij een zeer dankbaar persoon. Dankbaar voor de kans die hij gekregen heeft om clean te mogen worden. En dankbaar voor zijn vrouw en kinderen die zijn verleden hebben geaccepteerd zoals het is.

Mark werd geboren in 1982 in Heerlen. Zijn vader had een eigen bloemenzaak en werkte van ‘s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Zijn moeder was huisvrouw. Twee jaar na de geboorte van Mark werd zijn zusje geboren en is het gezin naar Duitsland verhuist, waar vader zijn zaak had.

Toen Mark bijna 6 jaar oud was, ging zijn moeder ook werken in de bloemenzaak. Oma lette overdag op de kinderen.

In Duitsland ging Mark naar een mannenschool waar ze nog een hard regime hanteerden. Vooral zijn docent had losse handjes en strafte, vooral Mark, nog met de harde hand.

In deze tijd mistte Mark zijn ouders heel erg. Ze waren er wel, maar toch heeft hij veel eenzaamheid ervaren. Hij voelde zich nooit echt gehoord, door beiden niet. “Als ik tegen mijn vader zei dat ik klappen kreeg van de leraar, dan zei hij: ‘Dan trap je hem toch gewoon tegen zijn schenen.’ En daarmee eindigde ons gesprek dan ook.”

In 1990 kreeg het gezin nog een meisje erbij waardoor moeder besloot te stoppen met werken in de bloemenzaak. Het gezin kwam ook weer dichter bij de Nederlandse grens wonen.

Elke dag moest Mark samen met zijn zusje naar school fietsen, waarbij hij de verantwoordelijkheid kreeg om goed op haar te letten.

Mark verteld: “Ik liet af en toe gewoon fietsenbanden leeg, zodat we naar school gebracht konden worden. Ik zocht steeds negatieve aandacht op. Doordat ik steeds meer begon te liegen en te manipuleren, besloot mijn moeder om te stoppen met werken. Ze vond dat wij meer aandacht nodig hadden.”

Mark’s vader werkte vaak van 4:00 uur in de ochtend tot vaak 00:00 uur ’s avonds, zodat moeder thuis kon blijven bij de kinderen.

“Als we op dinsdagavond gingen zwemmen, nam mijn moeder steeds vaker een man mee. Wat er precies tussen hun gaande was, daar was ik op die leeftijd helemaal niet mee bezig. Totdat ik op een dag boven in mijn kamer moest spelen en naar beneden door het trapgat keek. Ik zag mijn moeder seks hebben met de man waarmee we op dinsdag vaker gingen zwemmen.”

Zijn moeder zag hem en zei heel nuchter: “en Mark, kun je het allemaal zien?”

Mark verteld: “Ik schrok zó van haar reactie dat ik niet wist wat ik ermee moest. Ik besloot alles eerlijk aan mijn vader te vertellen. Maar ja, ik werd zoals altijd niet serieus genomen door mijn eigen vader.

Ik begon mezelf nog meer weg te cijferen omdat ik steeds vaker het idee kreeg dat ik niet goed gevonden werd door anderen. Zelfs thuis voelde ik mij afgekeurd.”

“Na een paar maanden kwam mijn vader toch zelf achter de affaire van mijn moeder en de man. Mijn ouders besloten te gaan scheiden. Mijn moeder had ons gezin kapot gemaakt. Alles was door haar verwoest.”

Mark verhuisde samen met zijn vader naar Nederland. Door de hele situatie met de scheiding ontstonden er veel schulden en moesten ze de bloemenzaak van vader verkopen.

Toen hij ongeveer 12 jaar oud was, kreeg Mark het bericht dat hij voldoende scoorde om zijn school voort te zetten op de HAVO. Doordat Mark zijn emoties en gevoel niet onder controle kon houden, kon hij niet goed omgaan met de andere leerlingen. In samenspraak met docenten en zijn ouders besloot hij naar een andere school te gaan met een veel lager niveau.

“Op mijn nieuwe school rookte veel kinderen al. Dit wilde ik ook wel eens proberen. Dan kon ik eindelijk ergens bij horen. Al die jaren heb ik dat gewild, ergens bij horen! Ik begon geld te stelen uit mijn vaders portemonnee en zelfs uit zijn muntencollectie om sigaretten te kunnen kopen.”

Al snel begon Mark met blowen en kwam hij op het verkeerde pad terecht. “Na school rookte ik steeds vaker een jointje. Rond etenstijd ging ik dan even naar huis om te eten, zodat ik daarna weer naar buiten kon om verder te smoken.

Gedurende mijn middelbareschooltijd begon ik steeds vaker amfetamine (speed) en cocaïne te gebruiken. Toen ik ongeveer 15 á 16 jaar oud was, leefde ik volledig op coke. Ik gebruikte in no-time dagelijks.”

Op zijn 16e ging Mark in een timmerfabriek werken waar hij goed verdiende. Doordat hij zo veel drugs gebruikte was zijn loon al vaak binnen 2 dagen helemaal op. “Om toch aan drugs te kunnen komen heb ik mijn vader vaak bestolen. Ik pakte dan zijn bankpas en maakte dan ook zijn complete salaris op.”

“Mijn vader heeft altijd geweten dat er iets niet klopte. Hij heeft nooit de waarheid onder ogen durven zien. Totdat het echt niet meer ging, confronteerde hij me met mijn problemen.”

Het ging voor even goed met Mark en hij beloofde zijn vader: “Als ik een leuke vrouw leer kennen, stop ik met gebruiken, dan heb ik helemaal geen drugs nodig.”

Toen Mark 20 jaar was dronk hij doordeweeks erg veel alcohol naast zijn drugsgebruik.

Hij verteld: “Op een dag kwam ik een vrouw tegen. We waren stapelgek op elkaar. Die verliefdheid, het gaf me een heel goed gevoel. Ze had een prachtige dochter van een eerdere relatie. We waren met z’n drietjes zo gelukkig, mijn geluk kon niet op.”

“Voor mij was dit verliefde gevoel een andere manier van gebruiken, ik vluchtte van alle problemen doordat ik mij kon verdiepen in de liefde die ik voelde van en voor haar. Ik rookte nog maar één keer per week een joint en in het weekend gebruikte ik af en toe een beetje cocaïne.”

“Totdat we al voor een langere tijd bij elkaar waren en alles normaler werd. Mijn verliefdheid werd minder en ik kreeg er geen voldoening meer bij, waardoor ik weer drugs ging gebruiken om me beter te voelen.”

In de derde maand van de relatie kwamen Mark en zijn partner erachter dat ze een zoontje verwachtten. Hoewel het niet gepland was, waren ze dolgelukkig.  “Ik had iemand die er voor altijd voor me zal zijn, mijn zoon. Ik vroeg haar ten huwelijk en beloofde haar volledig te stoppen met al het gebruik.” Mark probeerde wel te stoppen, maar het lukte hem niet alleen. Hij had zelf helemaal geen controle meer over zijn gebruik.”

In 2009 zijn Mark en zijn vrouw getrouwd en voor 14 dagen op huwelijksreis gegaan naar Turkije.

“Het was er prachtig. Vanaf nu ging ik écht alles anders doen voor mijn gezin!”

“Toen we terugkwamen van de reis merkte ik dat mijn vrouw vaak dingen slecht zag. De opticien vertelde dat hun apparaat haar ogen niet kon meten en we naar het ziekenhuis moesten. Hier bleek dat mijn vrouw maar 5% zag aan een oog en 15% aan het andere.  Mijn vrouw is gewoon bijna blind!” Voor drie maanden lang moesten Mark en zijn vrouw dagelijks naar het ziekenhuis voor onderzoeken. De ene keer werden ze naar huis gestuurd met de uitslag dat ze een tumor had, de andere keer bleek ze iets aan de zenuwen te hebben. Uiteindelijk werd geconstateerd dat haar lichaam continu ontstekingen aanmaakt. Het virus brak voornamelijk uit op haar ogen en dus haar zicht.

“We waren een jong gezin met twee kinderen. Ik had een vrouw die geen energie meer had door haar ziekte en ik kreeg zelf nog steeds geen controle op mijn verslaving. Door alle problemen begon ik nog meer te gebruiken en raakte zelfs mijn baan kwijt. Ik gebruikte zo’n hoge dosis dat ik niet meer normaal kon nadenken en niet eens meer voor mijn kinderen kon zorgen.”

“Mijn vrouw ging voor 12 weken naar een blindenschool omdat ze niet op mij kon vertrouwen.”

In de tussentijd verzorgde opa en oma de kinderen en had Mark 12 weken feest.

Nadat zijn vrouw weer terug was van de blindenschool, moest zij in haar buik geopereerd worden voor haar ontstekingsziekte. Twee dagen na de operatie moest ze met spoed terug naar het ziekenhuis.  “Ik was zo zwaar onder invloed dat ik haar niet eens naar het ziekenhuis kon brengen. Ik heb haar vader moeten bellen, die haar gelukkig nog op tijd heeft kunnen brengen.”  

In het ziekenhuis zei ze tegen hem: “Ik kan het niet meer Mark, jij zorgt zo nog eens voor mijn dood!”

“Mijn vrouw moest voor langere tijd in het ziekenhuis blijven. De kinderen mochten dagelijks bij haar op bezoek. Ik mocht maar twee keer op bezoek komen. De laatste keer dat ik bij haar in het ziekenhuis ben geweest, had ze de scheidingspapieren klaar liggen. Ik vroeg haar voor één laatste kans en zou op  zoek gaan naar een kliniek.”

Het was vrijdagavond. Mark ging op internet op zoek naar een kliniek en schreef zich online in om terug gebeld te worden. Hij dacht: “Ze zullen maandag dan wel bellen, dan kan ik tenminste het hele weekend nog gebruiken.”

De kliniek waar hij zich had ingeschreven belde een uurtje later al meteen op. Voor de dinsdag erna werd een intakegesprek ingepland. “Mijn vrouw geloofde er niet meer in en ging niet mee. Mijn vader wel. Een week later mocht ik opgenomen worden in de kliniek voor 5 weken.

“Ik ben er heen gegaan met het idee dat ik een normaal leven kreeg, zonder te gebruiken maar wel af en toe met een biertje. Bijvoorbeeld met oud en nieuw, een verjaardag of met kerst.”

“Bij aankomst bleek het een ‘volledige abstinentie kliniek te zijn’, waar ze me vertelde dat ik rest van mijn leven verslaafd zou zijn.” In Mark zijn hoofd ging alleen maar rond, dat hij nooit meer kon en mocht gebruiken én drinken. Dat viel zwaar.

Ze vertelden Mark continu: “Bekijk het voor vandaag. Wat er ook gebeurt, vandaag gebruik je niet. Morgen en overmorgen is een nieuwe dag.” Dit helpt me nu nog steeds, elke dag weer.

“Ik zat echt in een spinnenweb. Ik moest bij elk gesprek goed nadenken welke leugens ik had verteld. Bij iedereen vertelde ik andere leugentjes. Ik wist niet eens meer wat eerlijkheid was.

In de kliniek heb ik geleerd om eerlijk te mogen zijn tegen mensen.” Mark nam het zo letterlijk op, dat bij elk leugentje die hij vertelde, hij achteraf terug liep en zei: ‘Sorry. Mijn verhaal klopt niet echt.” Zo herstelde hij zijn leugens, naar de waarheid. Op die manier heeft hij ontdekt wie Mark daadwerkelijk is.

In de kliniek was er een dag, die ze de ‘schadedag’ noemde. Op die dag mogen familieleden een brief schrijven die voorgelezen werd in de groep. Mark zijn vader, broer, zus en kinderen hadden een brief geschreven waarin hij volledig onderuit werd gehaald.

“Ik was een monster in gebruik.”

“Uiteindelijk kreeg ik ook een brief van mijn vrouw. Ze schreef “Je kunt hier nu wel zitten, maar tussen ons is het echt voorbij.” “Op dat moment werd mij duidelijk dat ik er niet zat voor anderen. Ik zit hier voor mezelf om clean te worden. En clean te blijven.”

“Het is me gelukt. Ik ben clean gebleven. Nu al 5 jaar en 8 maanden. Ik heb mijn partner alles eerlijk verteld, alles wat ik gedaan heb ik in mijn leven. Ik ben weer helemaal opnieuw moeten beginnen. Het wc-rolletje dat ík opgemaakt heb, daar hang ik nu zelf een nieuwe voor op. Het kopje koffie dat ík gebruikt heb, dat ruim ik nu zelf op.

Ik ben dankbaar dat ik de kans heb gekregen om de kliniek in te mogen gaan. Ik was bang om weer naar huis te gaan. Mijn huwelijk was kut, ik had geen vrienden meer en ik kreeg zelfs een brief van de rechtbank dat ik de schuldsanering weer uit moest, omdat er nieuwe schulden op waren gedoken.  

Maar… “JUST FOR TODAY!” Kijk naar vandaag, nog niet naar morgen.

“Bij mijn vrouw heb ik het vertrouwen weer terug gekregen. Ik wilde weer naar school en volgde de opleiding counselor omdat ik heel graag in de verslavingszorg wilde werken. Ik heb stage gelopen in de kliniek waar ik mijn opname heb gehad. Helaas ging deze instelling failliet dus kon ik er niet blijven.

Via fellows ben ik bij Vincere terecht gekomen. Bij Vincere heb ik eerst groepen patiënten mogen begeleiden. Na een tijdje vroegen ze of ik casemanager wilde worden. Dit wilde ik wel proberen en het bevalt me nog steeds heel erg goed.”

“Ik sta nu niet meer op met waanzin in mijn hoofd. Is de dealer wakker? Is de winkel open dat ik alcohol kan halen? Hoe kan ik zo snel mogelijk scoren? Ik word nu wakker; drink een kopje koffie, rook een sigaretje en ga met opgeheven hoofd en rust in mijn hoofd naar mijn werk.

Alles komt op je pad. Als je maar eerlijk bent.”

“Ik had nooit gedacht dat ik clean zou kunnen worden en dat ik zo’n mooi leven terug zou krijgen. Ik kan wel zeggen dat ik een gelukkig mens ben. Ik ben dankbaar voor de kansen die ik gekregen heb. De kans in de kliniek én de kans bij mijn gezin.

En vandaag? Vandaag ben ik dankbaar dat ik jullie mijn verhaal heb mogen vertellen.”

Slecht humeur? Laat wat vaker de alcohol staan!

Slecht humeur? Laat wat vaker de alcohol staan!

Alcohol is niet alleen slecht voor je lichaam maar ook voor je geestelijke gezondheid. Je humeur kan namelijk behoorlijk achteruit gaan door regelmatig alcoholgebruik. Onderzoekers van de Universiteit van Hong Kong ontdekten dat met name vrouwen hier last van hebben....

VN-rapport: Cannabis nog steeds populairste drug

VN-rapport: Cannabis nog steeds populairste drug

Cannabis De VN heeft haar jaarlijks rapport gepubliceerd over het wereldwijd drugsgebruik, daaruit is naar voren gekomen dat cannabis nog steeds de meest gebruikte drug is. De VN schat dat ongeveer 3,8 procent van de wereldbevolking (15-64 jaar) in onderzoeksjaar 2017...

Contactformulier

Starten met een behandeling?

Wil je breken met je verslaving? Neem dan contact op voor een intakegesprek. Tijdens dit gesprek bekijken wij hoe wij je het beste kunnen helpen. Wij bieden namelijk altijd behandelingen op maat aan. Zo hebben we voor iedereen de juiste aanpak.